بهانه
به صد اشاره آمدي
به يك بهانه مي روي
هزار بار خواندمت
نيامده تو مي روي
كنار اشك و نور ماه
كنار مهر و سوز آه
هزار شب تا سحر
نشسته و نخفته ام
ولي عزيز من چه
به يك بهانه مي روي
تا به برم بيامدي
گسستم ازهمه جهان
دريغ و درد غافلم
به يك بهانه مي روي
تو شور شعر ناب من
تو هستي و خداي من
تو قبله نماز من
تو راز من نياز من
شبي به خواب ديدمت
به يك بهانه مي روي
نگفتي اي عزيز من
صفاي جسم و جان من
نگفتي آخر كه چرا
به يك بهانه مي روي
چه بود آن بهانه اي
كه كرد تو را ز من جدا
من از حصول عشق تو
به شادي سر دادم ندا
رسيد آوايم به ماه
تو بي خيال از اين ظفر
وزين مجنون در به در
به يك بهانه مي روي
تو بي خيال از آتشي
كه در دلم كردي به پا
وزان تب و نياز من
زمزمه دعاي من
ديدي به چشم مرگم و
به يك بهانه مي روي ....
شعر از سیما
