من آن گلبرگ مغرورم...

رفتي دلم شكستي اين دل شكسته بهتر

پاره شد رشته عشق ،‌از هم گسست بهتر

من انتقام دل را هرگزنگيرم از تو

اين رفته راه ناحق در خون نشسته بهتر

در بزم باده نوشان اي غافل از دل من

بستي دو چشم وگفتم :‌ميخانه بسته بهتر

چون لاله هاي خونين ريزد سرشكم امشب

بر گور عشق ديرين گل دسته دسته بهتر

آيينه اي است گويا اين چهره غمينم

تا راز دل نداني در هم شكسته بهتر

فرسوده بند الفت با صد گره نيرزد

پيمان سست و بيجا اي گل نبسته بهتر