من از افسانه می ایم پُر خاکم 


 پُراز تردیدی بی پیدا


 پُراز وحشت چه با ارزش ولیکن آخرش رسوا


 پُر از دیوانگی ، گریه


پُر از تکرار بی حاصل


 من از افسانه می ایم


 ولیکن نیستم لیلا


 میان عشق و عقل خود کدامین را کنم رسوا


 من از افسانه می ایم


.............