من آن گلبرگ مغرورم...

غنچه با دل گرفته گفت :

زندگي ، لب ز خنده بستن است

گوشه اي درون خود نشستن است

گل به خنده گفت : زندگي شكفتن است

با زبان سبز راز گفتن است

گفت و گوي غنچه و گل از درون باغچه

 باز هم به گوش مي رسد .

تو چه فكر مي كني ؟

راستي ، كدام يك درست گفته اند؟

من كه فكر مي كنم ،

گل به راز زندگي اشاره كرده است

هر چه باشد او گل است

گل يكي دو پيرهن بيشترز غنچه پاره كرده است...