من آن گلبرگ مغرورم...

حیف بود این گونه عمر من به دنیا سر شود

حیف بود این گونه احساس ترم پرپر شود 

حیف بود در پیچ وتاب جاده های زندگی

حسرت یکدم خیال خوش مرا حاصل شود

حیف بود اینگونه خود را با گناه آمیختم

چشم ها در انتظار روزهایت تر شود

سال ها شب تا سحر زاری برای وصل او 

حیف بود جانا مرا بی حاصلی حاصل شود

زخم ها از نشتر عشق تو بر قلبم نشست 

حیف بود اینگونه ام بی مرهمی حاصل شود 

حیف بود در عنفوان زندگی اوج شباب 

مویم از غم در فراق یار گندمگون شود 

حیف بود اینگونه خود را با گناه آمیختم